Każdego dnia tracimy pewne elementy naszego organizmu, jednak jest on na tyle silny, że bez problemu może odbudować straty. Kiedy jesteśmy dziećmi, odbudowa znacznie przewyższa proces rozpadu. W wieku dorosłości procesy te wyrównują się, natomiast w podeszłym wieku niestety więcej tracimy. Mięśnie to prawie samo białko, a podczas wysiłku fizycznego właśnie ten składnik tracimy. To właśnie przyczynia się do przyrostu masy mięśniowej. Intensywne i długotrwałe ćwiczenia powodują uszkodzenia włókien mięśniowych, a organizm wysyła białko w miejsce tych uszkodzeń. Wolne miejsca zostają wypełnione składnikiem i tak właśnie w skrócie powstaje nowa masa mięśniowa. Jednak po pierwszym treningu siłowym od razu nie zauważymy efektów, gdyż jest to proces długotrwały. Organizm najpierw musi się przyzwyczaić do zmian. Musi zostać do tego przystosowany również układ nerwowy. Dlatego w pierwszym miesiącu nie należy się spodziewać najmniejszego przyrostu mięśni W tym okresie możemy jednak wzmocnić siłę, a po okresie przystosowania zacząć ostry trening. Jak wiedzą młodzi ludzie, najlepiej wakacyjne dni spędza się nad woda. Dlatego też pojawiła się moda na sporty wodne. Żeglarstwo cieszy się coraz to większym zainteresowaniem min. dzięki Mateuszowi Kusznierewiczowi, który ostatnio odnosi sporo sukcesów. Jednak okazuje się, że nie jest to taki prosty sport, dlatego potrzebna jest pomoc instruktora. Dobrym instruktorem w tej dziedzinie może być jedynie osoba, która posiada długoletnie doświadczenie i potrafi przewidzieć każdą sytuację. Ważne jest na początku odpowiednie przygotowanie, aby w ogóle zacząć regaty. Dlatego instruktor musi wiedzieć, jak przebiega takie przygotowanie w poszczególnych etapach. Powinien też wiedzieć, jakich błędów należy się wystrzegać. Podstawą jest również wiedza na temat, jaka pogoda jest najlepsza dla żeglarzy i jak można zapowiedz przewróceniu się łodzi. Powinien był on również dla swoich uczniów autorytetem i potrafić zapanować nad młodzieżą. Aby mogli się oni czegoś nauczyć, musi on być wymagający. Musi on też być ciągle na bieżąco z nowościami na temat żeglarstwa. Jak jest zapisane według mitologii igrzyska wiążą się z bogiem Zeusem, który stoczył w Olimpii ostateczną walkę ze swoim ojcem Kronosem. Była to walka o panowanie na świecie. Zwycięzca miał zorganizować i ogłosić wielkie igrzyska na swoją cześć. Największą gwiazdą tych igrzysk był oczywiście Apollo, który pokonał samego Aresa. Jednak legenda ta niewiele ma wspólnego z realnymi wydarzeniami. Pomysłodawcą igrzysk jest sam Herakles, który przyjął, że powinny one odbywać się co 4 lata, ze względu na to, że miał 4 braci. Za najważniejszą zasadę tuż przed igrzyskami było zawieszenie wszelkich walk i sporów pomiędzy kimkolwiek. W takich igrzyskach w Grecji mogli brać udział jedynie wolni ludzie, należący do prowincji Hellada. Nie mogli oni być również obciążeni żadnymi wyrokami. Kobiety niestety nie miały prawa uczestniczenia w igrzyskach, nawet nie mogły zasiadać na widowni, ponieważ groziła im za to kara śmierci. Zdarzył się jednak wyjątek w czasie 98. igrzysk, kiedy to matka przeskoczyła przez barierki, chcąc pogratulować synowi zwycięstwa w zawodach.

Lekkoatletyka to najszlachetniejsza kategoria sportów, które uprawiane były masowo już w czasach starożytnych. To właśnie dyscypliny lekkoatletyczne stanowiły główną część greckich olimpiad i do dziś są bardzo popularne. Spory należące do tej kategorii da się podzielić na kilka grup. Pierwszą z nich są oczywiście biegi. Wyróżniamy przede wszystkim biegi krótkodystansowe, czyli sprinty, oraz długodystansowe, gdzie bardziej niż szybkość liczy się wytrzymałość biegaczy. Biegi te przeprowadzone są na różnych dystansach – od sprintu stumetrowego, po biegi na dystansie aż dziesięciu tysięcy metrów. Do lekkoatletyki zaliczane są również maratony. Ogromne emocje budzą również biegi sztafetowe. Prócz biegów, dużą popularnością cieszą się skoki, zwłaszcza skok w dal. Innymi sportami z tej grupy są skok wzwyż oraz bardziej skomplikowane dyscypliny – skok o tyczce lub trójskok. Kolejną grupę sportów lekkoatletycznych stanowią sporty miotane. Są to na przykład rzut kulą, rzut młotem, rzut oszczepem lub rzut dyskiem. Sporty walki wywodzą się jeszcze ze starożytnych ćwiczeń, jakie żołnierze wykonywali w czasie pokoju. Rozróżniamy przede wszystkim dyscypliny z bronią oraz bez broni. Do tych pierwszych należy dziś przede wszystkim szermierka, w której walczy się trzema rodzajami broni – floretem, szablą i szpadą. W przeciwieństwie do szermierki, która w obecnej sportowej formie wywodzi się z Europy, sporty walki bez broni to w większej mierze domena Azji. Do europejskich sportów walki należą boks oraz uwielbiane przez starożytnych Greków zapasy. Azjatyckie sporty walki postrzegane były nie tylko jako sposób walki czy utrzymania kondycji fizycznej, ale też jako sztuka, lub wspomagające medytację narzędzie, pozwalające na kontrolę nad ciałem i umysłem. Z tego powodu mistrzami sztuk walki byli azjatyccy mnisi. Do najpopularniejszych sportów walki należą prócz boksu i zapasów kung-fu, karate i judo. Obecnie bardzo popularny jest nowszy sport – kick-boxing. Sporty walki rozgrywane są w różnych kategoriach wagowych – od wagi muszej do superciężkiej. Do sportów tradycyjnych zalicza się japońskie walki zapaśników Sumo. Sport oczywiście nie jest jedynie domeną ciepłych pór roku. W chwili, gdy boiska sportowe pokryte są śniegiem, a śliskie bieżnie grożą kontuzjami, sportowcy zapominają o tradycyjnych sportach letnich i sięgają po inne dyscypliny. Do najpopularniejszych, wykonywanych zarówno przez sportowców, jak i amatorsko w ramach aktywnego wypoczynku, należy jazda na nartach. Konkurencje narciarskie to między innymi zjazdy i slalomy, biegi narciarskie oraz skoki, w których występuje najbardziej znany polski sportowiec – Adam Małysz. Zimowe dyscypliny zespołowe to hokej, w który grać można również na trawie, oraz znacznie mniej popularny curling. Wyjątkowo widowiskową kategorią sportów zimowych jest jazda figurowa na lodzie, solowa lub w parach. Inne dyscypliny zimowe to na przykład bobsleje, saneczkarstwo lub łyżwiarstwo szybkie. Do sportów ekstremalnych zaliczany jest skate-boarding. Zimowe sporty są popularne przede wszystkim w Europie i Stanach Zjednoczonych, zwłaszcza w regionach górskich – w Polsce głównie w Małopolsce i na Śląsku.

Słowo ferrari kojarzone jest z czerwonym, luksusowym autem, którego cechą charakterystyczną jest lśniące logo z koniem. Ze względu na ogromną popularność tych aut we Włoszech, samochód ten stał się ich symbolem. Marka ta została założona stosunkowo niedawno, bo w roku 1947. I choć należy do koncernu Fiata, to jest niezależny, jeżeli chodzi konstruowanie, a swoją siedzibę ma oczywiście we Włoszech. Do konstrukcji wykorzystywano projekty wielu znanych i szanowanych osobistości. Te luksusowe auta są pożądane przez ludzi min., dlatego, że uzyskiwane ogromne prędkości, przy małych silnikach. Odznaczają się one charakterystycznym dźwiękiem. O tym samochodzie można mówić wiele ciekawostek. Obecnie syn założyciela posiada 10% udziałów firmy, natomiast 85% koncern Fiata. Logo firmy w kształcie konia miał na swoim samolocie myśliwskim pewien pilot włoski podczas I wojny światowej. Założyciel Ferrari bardzo zachwycił się zdolnościami pilota do latania, dlatego wykorzystał znak konia do loga swojej firmy. Dyscyplina sportu jak aqua aerobik łączy w sobie oczywiście aerobik oraz pływanie. Moda na to przyszła do nas ze Stanów Zjednoczonych, czego nie trudno się domyśleć. Wykonuje się podczas takich zajęć pewne sekwencje muzyczno-ruchowe. Ta dyscyplina jest dobra dla tych, którzy odznaczają się dość dużą sprawnością ruchową, choć niekoniecznie są dobre w pływaniu. Bardzo dobrze na takich zajęciach radzą sobie również osoby otyłe, ponieważ mają większą siłę wyporu i dlatego wydają się być lżejsze. mogą zatem z łatwością wykonywać poszczególne ruchy Podczas zajęć kręgosłup jest odciążony w dużym stopniu, ze względu na zanurzenie połowy ciała. Ćwiczenia przyczyniają się do kształtowania poprawnej postawy, ponieważ mięśnie są rozluźnione. Jest to sport polecany szczególnie starszym osobom, które często cierpią na schorzenia stawów oraz kości. Zajęcia często prowadzone są jako układy choreograficzne. Ma to zaletę, że wzmacnia cały organizm, przede wszystkim mięśnie, stawy. Redukuje również tkankę tłuszczową. Obecnie istnieją takie czasy, że pływanie nawet w zimie nie sprawia problemu. Istnieją bowiem specjalne baseny w miastach, abyś mógł korzystać z nich każdego dnia. Pływanie jest najlepszą formą przygotowania ciała na letni sezon. Poprawia ono kondycję oraz szczupłą sylwetkę. Pływanie jest to jedna z najzdrowszych dyscyplin. Mogą ją uprawiać wszyscy i nie ma tu znaczenia wiek. Na pływanie często decydują się również kobiety w ciąży. Regularne pływanie zapobiega wielu chorobom. Eliminuje min. wady postawy oraz poprawia kondycję fizyczną. W znacznym stopniu poprawia też wydolność organizmu oraz odporność i redukuje oznaki starzenia się. W wodzie tak szybko nie odczuwa się zmęczenia, dlatego można osiągnąć lepsze rezultaty. Możemy również stracić zbędny tłuszcz, co powoduje wzmocnienie mięśni. Dyscyplina polecana jest osobom, które przeżyły zawał, miały uraz kolan lub kręgosłupa. Jest to również doskonała metoda na stres. Jeśli będziemy często pływać, unikniemy urazów kręgosłupa oraz wzmocnimy nasze stawy. Jednak należy pamiętać, że we wszystkim potrzebny jest umiar, dlatego nie wolno się przetrenowywać.

Kolejną wielką zaletą biegania jest to, że można ten sport uprawiać dosłownie wszędzie. Warto jednak wybrać najlepsze miejsce dla siebie. Biegając na bieżni wokół stadionu możemy bardzo łatwo zmierzyć dystans jaki pokonaliśmy. Jest to bardzo dobre miejsce dla kogoś chcącego sprawdzić swoje zdolności fizyczne. Wadą stadionu jest ciągłe bieganie wkoło, z czym wiąże się brak nowych widoków i monotonność. Zdecydowanie lepsze jest bieganie na przykład w parku albo w lesie. Doskonałe dla biegających są właśnie ubite ścieżki z ziemi. W parku jednak również jesteśmy zmuszeni do biegania dookoła, jednak już w lesie nie ma takiej potrzeby. Biegać można również wzdłuż ulic. Najlepiej wybrać takie drogi, które są rzadko uczęszczane przez samochody, aby oddychać świeżym powietrzem, a nie spalinami. Ma to także wpływ na nasze bezpieczeństwo. Pamiętajmy, aby nigdy nie biegać po ścieżkach rowerowych ani po nasypach kolejowych. Jeśli chodzi o odpowiednią porę do biegania, to również mamy do wyboru ogromną ilość możliwości. Praktycznie każda pora jest dobra. Wszystko w dużej mierze zależy od naszego czasu wolnego jakim dysponujemy. Przy porannym bieganiu trzeba bardzo uważać na nasze mięśnie, ponieważ po nocy są one nierozciągnięte i bardzo łatwo wtedy o ewentualną kontuzję. Bieganie w południe, zwłaszcza w lecie, też nie należy do rozsądnych rzeczy ze względu na wysoko znajdujące się Słońce i na bardzo wysoką temperaturę. Wtedy razem z potem tracimy ogromne ilości wody. Wieczorne i wczesnonocne bieganie też może okazać się nieodpowiednie dla osób, które muszą następnego dnia wstać wcześnie rano. Po bieganiu śpi się bowiem bardzo, bardzo dobrze. Tutaj najszczęśliwsi są posiadacze elektrycznych bieżni w swoim własnym domu. Mogą oni na nich biegać kiedy chcą i ile chcą, jednocześnie na przykład oglądając mecz w telewizorze albo czekając na ugotowanie się ziemniaków. Możemy wtedy także swobodnie rozmawiać przez telefon komórkowy, nie bojąc się, że ktoś nam go ukradnie, jak to się może przydarzyć na przykład na ulicy. Niezdecydowani oraz przeciwnicy biegania zadają sobie na pewno pytanie, po co w ogóle biegać. Jest to niewątpliwie bardzo dobre pytanie i postaram się na nie znaleźć odpowiedź. Najczęściej takim właśnie celem jest zrzucenie wagi oraz poprawa kondycji biegającego. Jeśli tak jest, to bieganie jest jednym z naszych najlepszych życiowych wyborów. Jednakże takie bieganie z biegiem upływającego czasu na pewno stanie się dla as czymś nudnym i do głowy zaczną nam przychodzić myśli, że już schudło się tyle, ile się chciało i tym podobne. W związku z tym warto wyznaczyć sobie tak zwany cel biegowy. Może to być na przykład poprawienie kondycji, aby być w stanie przebiec dziesięć kilometrów lub biec bez ustanku przez godzinę zegarową. Może to być również wyzwanie czasowe, na przykład przebiec dookoła parku w jedenaście i dwie trzecie minuty. Każdy taki cel jest na pewno dobry, byleby był on dla nas realny. Niewątpliwie lepiej jest go powiększać w miarę osiągania coraz to wyższych wyników aniżeli wyznaczyć sobie zbyt wielki cel, aby w końcu z niego zrezygnować.